[بدونِ عنوان]
گمان میکنی دوستت نداشتم؟ من به تمام دهانهایی که نام تو را صدا میزدند رشک میبُردم...
خونهی شیشهای گلها
گلهایی برای خوندن!
شاید آدما مینویسن که فراموش نشن...
شاید هم برای اینکه احساساتشون نگنده...
فقط اینو میدونم که یه نویسنده ذاتا همیشه مینویسه، هرجایی که باشه...