خونه‌ی شیشه‌ای گل‌ها

حقیقتش نمی‌دونم اینجا چیکار می‌کنم و چی شد که ازش سر در آوردم. شاید فقط می‌خواستم یه امتحانی کرده باشم و ببینم چجوریه. شاید از اجبار بوده یا از شدت این سرکوب دیوانه‌کننده. آدما تو شرایط سخت دنبال راهی برای بقا می‌گردند، مگه نه؟ شاید منم دنبال راهی برای بقای نوشته‌هام بودم. البته مطمئن نیستم اینجا دقیقاً همون‌جا باشه. "خواهیم دید چه می‌شود :)))))"

آدرس اینجارم به هیچکس ندادم. ذاتا هرکسی که منو تو بلاگفا داشته ممکنه اینجا رو هم پیدا کنه. البته باز هم چندان مطمئن نیستم. بر خلاف خیلیا من دوستای زیادی ندارم و نمی‌خوام هم داشته باشم، چون وقت و انرژی من نمی‌تونه به آدمای زیادی برسه. به هرحال «محدوده» و کاریش نمی‌شه کرد.