محبوس
کلافگانیم و میخواهیم از ملال سرمان را به دیوارها بکوبیم.
+میشود. بالاخره برای ما هم میشود. صبر داشته باش.
خونهی شیشهای گلها
گلهایی برای خوندن!
شاید آدما مینویسن که فراموش نشن...
شاید هم برای اینکه احساساتشون نگنده...
فقط اینو میدونم که یه نویسنده ذاتا همیشه مینویسه، هرجایی که باشه...