خونه‌ی شیشه‌ای گل‌ها

از ری‌اکشناتون راضی نیستم. بنابراین تا جایی که تونستم امکان پسندیدن رو روی پست‌هام بستم. هرچقدرشم که مونده سر یه فرصت مناسب می‌بندم. اینجا نباید برای من دوپامین زیادی آزاد کنه. دنبالشم نیستم. به نظر من تلاش برای ارتباط گرفتن با بسیاری از آدما بیهوده‌ست و میزان بخیل بودن یه سری آدما رو حتی از روی میزان لایک کردنشون می‌شه فهمید که طرف دلش نمیاد وقتی میاد پست یکیو می‌خونه، برداره انگشت مبارکشو بزنه رو اون پست و لایکش کنه! انگار ازش چیزی کم می‌شه. انگار جونش درمیاد. اوه، به من نگو که تو فقط محتواهای فاخر رو لایک می‌کنی... چون اینجا آنچنان محتوای فاخری نمی‌بینم. هممون دورهمی داریم از احساسات و بدبختیامون می‌نویسیم. واقعاً غم‌انگیزه بیان کردن چنین بدیهیاتی ولی در عین حال لازم هم هست. از من که گذشت، ولی کلا یادتون باشه دل خیلیا به خاطر همین لایکی که از نظر شما بی‌ارزشه گرم می‌شه. هممون توی شرایط سختی هستیم. حتی اگه نبودیم هم بازم چیزی این میزان از بخل و تنگ‌نظری رو توجیه نمی‌کردا ولی الان شرایط نرمال نیست. باید سعی کنیم هوای همدیگه رو بیشتر داشته باشیم، بیشتر از گذشته. هر طوری که می‌تونیم و ازمون برمیاد. دو دو تا چهار تا کردنو بذارید کنار. با خودتون نگید حالا فلانی اومده دوتا پست منو لایک کرده منم برم دوتا پستشو لایک کنم. برید وبش، اگه دیدید مطالبش خوبه، لایک کنید. باور کنید به خاطر تعداد لایکاتون تو اینجا بهتون مدال نمی‌دن🤦🏼‍♀️

پ.ن: یه سریاتون اما خیلی مهربونید. یادم می‌مونه هر پستی رو که می‌ذاشتم حتی اگه چرت‌وپرت بود، لایک می‌کردید(گرچه من پست چرت‌وپرت نمی‌ذارم. اینو هم از روی فروتنی و مزاح گفتم). در کل من این چیزای به ظاهر کوچیک رو فراموش نمی‌کنم. می‌فهمم کی بدون توقع لایک کرده. کی انتظار بازدید متقابل داشته و با حساب کتاب لایک کرده. من همه‌ی این چیزا رو می‌بینم. ولی چون به روتون نمیارم دلیل نمی‌شه فکر کنید نفهمیدم :))))) این حرفا رو هم برای این بهتون نگفتم که سرزنشتون کرده باشم. فقط می‌خواستم یه جرقه باشم که بهش فکر کنید. مطمئنم خیلیا اینجا به این مسئله فکر کردند ولی به هر دلیلی بیانش نکردند. دیگه فعلا عرضی نیست. شب به خیر.