اویی دیگر
دلم برای خجسته میسوزه، برای منصور هم و هر عاشقی که عشقش یهطرفهست.
خونهی شیشهای گلها
گلهایی برای خوندن!
شاید آدما مینویسن که فراموش نشن...
شاید هم برای اینکه احساساتشون نگنده...
فقط اینو میدونم که یه نویسنده ذاتا همیشه مینویسه، هرجایی که باشه...