که چی؟
داشتم به این فکر میکردم که من دوست ندارم هرکسی دوستم داشته باشه. یعنی صرفاً دوست داشته شدن برام کافی نیست. صحبت کردن با بعضی آدما به جای اینکه سبکترم کنه، بار روی دوشمو زیادتر میکنه. فکرشو بکن، آخراش دیگه سردرد میگیرم و میخوام فقط سریعتر مکالمه رو تموم کنم. بعضی آدما جنس روحشون مثل من نیست، حوصلهمو سر میبرند. البته منم ذاتا آدم باحوصلهای نیستم، ولی برای بعضیا همیشه شوق و حوصله دارم و مثل یه نینی پنبهای با ذوق به سمتشون میدوم🏃🏼♀️(اینکه "پنبه" رو از کجا آوردمو بیخیال شو، داستانش مفصله.)