شاید که پیدا کردم خودم را در عُمق دریا
معرفی میکنم، قفلی جدیدم:
"... عُمری که از من رفته پس میخواهم از تو..."
خونهی شیشهای گلها
گلهایی برای خوندن!
شاید آدما مینویسن که فراموش نشن...
شاید هم برای اینکه احساساتشون نگنده...
فقط اینو میدونم که یه نویسنده ذاتا همیشه مینویسه، هرجایی که باشه...