اون شبای پُرستاره

"...رو تو می‌مونه همیشه بدونْ عمیقْ احساسم..."

صبح که بیدار شدم و اومدم اینجا متوجه تغییراتش شدم. هنوز عمیقاً بررسی‌اش نکردم ولی با یه نگاه سرانگشتی دریافتم که امکان حذف دنبال‌کنندگان رو اضافه کردند که اینو من خودم شخصاً ازشون درخواست کرده بودم: Link

بعد دیگه امکان لایک کردن کامنت اضافه شده. یه چیز جالب دیگه هم که به چشمم اومد این بود که توی گشت‌وگذار قسمت پایین سمت راست پست پروفایل نویسنده رو نمایش می‌ده. اینجوری می‌شه فهمید هر وب متعلق به کیه. کاربردش بیشتر برای اون نویسندگانیه که چندتا وب دارند. اینجوری که ما پیش خودمون بگیم عه این وبم مال این بوده پس :))) [آخه نه که اینجا یه دهکده‌ی کوچیکه و همه‌ی همسایه‌ها همو می‌شناسند برای همین) فقط یه موضوعی که خیلی رومخم رفته این قسمتیه که داری می‌نویسی و از دونقطه و پرانتز می‌خوای برای لبخند و خنده‌های شدیدتر استفاده کنی و این به زور می‌خواد کمکت کنه و یه ایموجی شکلک‌دار رو جایگزینش کنه :| آقا من نمی‌خوام تو به من پیشنهاد ایموجی بدی... ای بابا... من بدون لبخندهای محبوبم اصلاً نمی‌تونم تایپ کنم :

یه چیز دیگه هم اینکه قسمت میزکار به نظر من اون بالای بالا باید ایجاد پست باشه. چون این مهم‌ترین بخش این قسمته. اینکه رفته تو حاشیه رو دوست ندارم.

جدا از همه‌ی اینا صبح دیدم الماس شدم :)))) حقیقتا انتظار نداشتم. چون حدود 2000تا تجربه کم داشتم هنوز. رنگ پروفایل قبلی‌ام چون یه رگه‌هایی از آفتاب و سیاهی داشت به آبی نمی‌اومد. حتی سیاه خالی هم به آبی نمی‌اومد. انگار سیاه، آبیِ محبوبمو خفه می‌کرد. نمی‌خوستم اینطور بشه. این شد که عوضش کردم. حالا هم سبک‌تر شده و هم تابستونی‌تر :]